Χρήστος Κεδέρης:¨Θα έχουμε την πιο δυνατή Α.Ε.Κ στην ιστορία του χάντμπολ!¨

Ο διεθνής εξτρέμ, Χρήστος Κεδέρης μίλησε στο aekpassion.gr για την κατάκτηση του πρωταθλήματος, τη φυγή του από τον Ολυμπιακό, τους προσωπικούς του στόχους και την Εθνική Ελλάδας. 

Αναλυτικά όσα δήλωσε:

-Τι σε έκανε να ασχοληθείς από μικρό παιδί με το χάντμπολ, παρόλο που δεν είναι τόσο δημοφιλές όσο το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ;

«Έπαιζα ποδόσφαιρο από μικρός, αλλά μετά ήρθε στο ολοήμερο ο Παναγιώτης ο Ιατρούδης που τώρα είναι στις ακαδημίες του Ολυμπιακού και τον είχα προπονητή στον Όμιλο Ξυνή, με έβαλε στη διαδικασία, με έστειλε στον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας και με έπεισε να ξεκινήσω».

Όταν τον ρωτήσαμε γιατί το χάντμπολ είναι για εκείνον πιο ελκυστικό συγκριτικά με τα άλλα αθλήματα, μάς απάντησε ότι «είναι πιο γρήγορο, έχει πολύ γρήγορες εναλλαγές, έχει πολλή επαφή με τον άλλον και αν υπάρξει σωστή προώθηση από τους ειδικούς, θα ανέβει πολύ στα μάτια των τηλεθεατών».

-Έχει την ίδια δυσκολία και τις ίδιες απαιτήσεις το να θέλει κάποιος να «ακολουθήσει» το χάντμπολ, σε σχέση με ποδόσφαιρο, μπάσκετ;

«Έχει σίγουρα δυσκολίες, δε μπορείς να το παίξεις σε εξωτερικούς χώρους, ενώ στο ποδόσφαιρο μπορείς να πας π.χ σε ένα σχολείο να πάρεις μια μπάλα και να αρχίσεις να την κλωτσάς, το ίδιο και με το μπάσκετ. Στο χάντμπολ θέλεις παραπάνω άτομα, θέλεις τέρμα, θέλεις ειδικές γραμμές ώστε να παίξεις και να ασχοληθείς μαζί του».

-Πως επέλεξες να αγωνίζεσαι στην θέση που αγωνίζεσαι τώρα;

«Με βάλανε εκεί πέρα (γέλια)… επειδή είμαι κοντός για το χάντμπολ, εντάξει βέβαια υπάρχουν και ψηλά εξτρέμ. Το συνήθισα και δούλεψα σε αυτή τη θέση, έκανα τις ασκήσεις και τα πράγματα που έπρεπε για να συνεχίσω να αγωνίζομαι εκεί».

-Εσένα οι στόχοι σου και ο ρόλος σου σε ένα παιχνίδι είναι κυρίως να σκοράρεις;

«Πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό ένα εξτρέμ να είναι καλό εκτελεστικά και να σκοράρει, γιατί αυτή είναι η δουλειά του, δεν περνάει πολλές φορές η μπάλα από τα χέρια του».

-Τι πιστεύεις ότι απαιτείται να έχει κάποιος παίκτης για να παίζει στην θέση του εξτρέμ;

«Για να γίνει ένας παίκτης εξτρέμ πρέπει να είναι πολύ γρήγορος, αλτικός και να έχει την επαφή με τα δίχτυα».

-Από που και πότε ξεκίνησες την επαγγελματική σου καριέρα; Θέλεις να μας πεις δυο λόγια για κάθε ομάδα που αγωνίστηκες, και ποια είναι μέχρι σήμερα η καλύτερή σου εμπειρία;

«Το πρώτο μου συμβόλαιο ήταν στο Διομήδη Άργους. Εκεί ήταν τα πρώτα μου λεφτά. Έχω παίξει στο Διομήδη, στο ΔΙΚΕΑ, στο ΙΕΚ Ξυνή και στο Δούκα. Ανδρώθηκα στον Ιωνικό Ν. Φιλαδέλφειας, αλλά ήταν ερασιτεχνικό, η ομάδα έπαιζε στην Α2, ενώ οι υπόλοιπες στην Α1. Η καλύτερη μου εμπειρία είναι φέτος με την ΑΕΚ -ήθελα πολύ να έρθω στην ομάδα- και το πρωτάθλημα το φετινό».

-Ο προπονητής της ΑΕΚ, Δημήτρης Δημητρούλιας, με προσωπική του εισήγηση είχε συμβάλει στο να ολοκληρωθεί η μεταγραφή σου από το ΔΙΚΕΑ στο Διομήδη τη σεζόν 14/15. Πόσο σημαντικό είναι να συνεργάζεσαι με έναν άνθρωπο που σε εμπιστεύεται; Και γενικά πες μας δυο λόγια για αυτόν.

«Όταν έπαιζα στον Όμιλο Ξυνή στο εφηβικό, μου είχε πει ότι με θέλει και εγώ του είπα ότι είμαι ανοιχτός να έρθω στην ομάδα. Ο προπονητής σου πρέπει να σε εμπιστεύεται όπως πρέπει να σε εμπιστεύεται και ο συμπαίκτης σου και ο team manager και ο πρόεδρος, αλλά αυτό κερδίζεται. Ο “Μίμης” είναι ένας προπονητής που θέλει να τον εμπιστευτείς και να σε εμπιστευτεί, θέλει να έχετε έναν ρόλο Α’ στην ομάδα, να τον ακούς και να σε ακούει, είναι πολύ ομιλητικός, αλλά έξω θέλει να έχετε μια σχέση φιλίας, η οποία μόλις περνάει τη γραμμή του γηπέδου, τελειώνει».

-Ποια ήταν τα κριτήρια για να έρθεις στην ΑΕΚ;

«Με πήρε τηλέφωνο ο Ηλίας ο Χατσίκας μετά τον χαμένο τελικό μέσα στο ΟΑΚΑ ενώ εγώ άνηκα στον Ολυμπιακό και μου είπε τι μπορώ να κάνω για να έρθω στην ΑΕΚ, διότι ήξερε ότι είμαι ΑΕΚ και ήθελε να χτίσει την ομάδα με παίκτες που την αγαπούν. Έτσι έγινε λοιπόν, συμφωνήσαμε και μέχρι να ξεκινήσει η προετοιμασία δε το πίστευα, γιατί είμαστε και… αρρωστάκια. Ειδικά, στο πρώτο παιχνίδι που μίλησα και με τον κόσμο ένιωσα απίστευτα, είναι μια στιγμή που δε θα την ξεχάσω ποτέ».

-Ποιες είναι οι διαφορές της ΑΕΚ συγκριτικά με άλλα σωματεία που έχεις αγωνιστεί όπως ο ΔΙΚΕΑΣ και ο Δούκας;

«Όπως και να το κάνουμε, η ΑΕΚ είναι ΑΕΚ. Δεν υπάρχει κόσμος όπως αυτός της ΑΕΚ, βέβαια αυτό το έχει κερδίσει ο σύλλογος. Ο ΔΙΚΕΑΣ ήταν μια ομάδα της Νέας Ιωνίας, αγοράστηκε από κάπου αλλού, μετά από κάπου αλλού έγινε Ολυμπιακός/Όμιλος Ξυνή, βλέπεις ότι δεν υπάρχει κάτι δικό του. Ο Δούκας είναι τα εκπαιδευτήρια, είναι ρομαντικοί με το άθλημα, δε τους αρέσει να χάνουν αλλά δεν έχουν πρόβλημα και να μην κερδίζουν. Αρέσκονται στα λίγα. Στην ΑΕΚ πρέπει να κερδίζεις».

-Ένα σχόλιο για τη διοίκηση της ΑΕΚ και τον κύριο Παπασταμάτη. Ποια ήταν η στάση της διοίκησης τις δύσκολες ημέρες της πανδημίας; Ένιωσες λίγο παραπάνω ότι η ΑΕΚ είναι «οικογένεια»;

«Η διοίκηση της ΑΕΚ και κυρίως ο κύριος Παπασταμάτης έχουν επενδύσει πολλά, και δε μιλάω μόνο για τις μεταγραφές. Μάζεψε παιδάκια, έκανε ακαδημίες, που η ΑΕΚ σε αυτό πονούσε τόσα χρόνια, της έδωσε μία στέγη και πιστεύουμε ότι θα της δώσει και μια αμιγώς “χαντμπολική” στέγη και αποκλειστικά δική της.

Στην καραντίνα νιώσαμε πολύ ότι ήταν δίπλα μας είτε οικονομικά είτε τηλεφωνικά ρωτώντας μας συνεχώς σε τι κατάσταση βρισκόμαστε, πώς είναι η υγεία μας και αυτό ήταν πάρα πολύ σημαντικό για εμάς. Εκεί καταλάβαμε τι εστί ΑΕΚ, τι εστί Παπασταμάτης και τι εστί οικογένεια». 

-To πρωτάθλημα της Handball Premier πως το βλέπεις γενικά σαν επίπεδο; Υπάρχει ανταγωνισμός; Το επίπεδο των ομάδων πως σου φαίνεται;

«Φέτος υπήρχαν 3-4 ταχύτητες. Η ΑΕΚ με τον Ολυμπιακό, οι ομάδες που παλεύανε για τα πλέι-οφ και τα πλέι-άουτ υπήρχαν η Βέροια με τη Νίκαια που γνωρίζαμε από την αρχή ότι δύσκολα θα παραμείνουν στην κατηγορία. Το ελληνικό πρωτάθλημα βρίσκεται σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο αλλά υπάρχουν διαφορές σε σχέση με τα πρωταθλήματα από όπου έρχονται οι ξένοι, κυρίως στην ΑΕΚ».

-Ποια ομάδα θεωρείς από την Ελλάδα ως την πιο ιστορική, που αξίζει τον σεβασμό όλων μας;

«Ο Φίλιππος Βέροιας μαζί με τον Ιωνικό. Έχουν πολλά πρωταθλήματα, πολλά Κύπελλα, πορείες στην Ευρώπη και πρέπει να τους σεβόμαστε απόλυτα όλοι όσοι τους αντιμετωπίζουμε. Είναι μακράν οι δύο πιο ιστορικές ομάδες».

-Ποιοι ήταν πραγματικά οι λόγοι που έφυγες από τον Ολυμπιακό; Ήταν η συγχώνευση; Ήταν η προσέγγιση από πλευράς ΑΕΚ;

«Ούτε φέτος δε θα αγωνιζόμουν στον Ολυμπιακό. Είναι εύκολο να έρθει ένας παίχτης από τον Ολυμπιακό στην ΑΕΚ ή το αντίστροφο, αλλά δεν ήθελα να αμαυρώσω το όνομα μου πηγαίνοντας στον Ολυμπιακό, γιατί δε με αντιπροσωπεύει. Όχι για να πουλήσω οπαδιλίκι, απλώς ήθελα να κάνω υπομονή ώστε να μείνω ελεύθερος και να με προσεγγίσει η ΑΕΚ.

Έγινε μια συγχώνευση ένα καλοκαίρι, εγώ δεν πήγα, προτίμησα να πάω στον Δούκα με λιγότερα λεφτά, μπορεί να μην με ήθελε και ο προπονητής. Πάντως, έτσι έγιναν πιο εύκολα τα πράγματα για να έρθω στην ΑΕΚ».

-Πως σου φαίνεται το επίπεδο των ξένων πρωταθλημάτων; Θα ήθελες να μας κάνεις μία σύγκριση με το Ελληνικό; Τι διαφορά έχει η Ντράμεν από τον Ολυμπιακό για παράδειγμα;

«Υπάρχουν πιο πολλά ντέρμπι. Αλλά τι δεύτερος, τι τρίτος, στο νορβηγικό πρωτάθλημα είναι το ίδιο. Οι υπόλοιπες ομάδες είναι μια ταχύτητα κάτω, αλλά είναι σε ένα επίπεδο που μπορούν να την κοντράρουν. Η διαφορά του Ολυμπιακού με τη Ντράμεν είναι ότι οι παίκτες της νορβηγικής ομάδας δε σταματάνε να τρέχουν, σε αντίθεση για παράδειγμα με την ΑΕΚ που δε σταματάμε να τρέχουμε ποτέ».

-Όσον αφορά τα γήπεδα; Δεν θεωρείς πως θα έπρεπε έστω η ΑΕΚ να έχει μία καλύτερη έδρα απ’το «Γ.Κασιμάτης», (πιο μεγάλο, ο κόσμος να ναι πιο μακρυά απ’τον αγωνιστικό χώρο).

«Περισσότερη έδρα από τώρα δε θα μπορούσε να είναι, γιατί στα ντέρμπι π.χ μαζεύει 1000 άτομα. Θα μπορούσαν να υπάρχουν διπλές κερκίδες για τα ευρωπαϊκά παιχνίδια. Γενικά όμως υπάρχουν ωραία γήπεδα στην Ελλάδα. Και του ΠΑΟΚ είναι καλό, και του Ολυμπιακού είναι καλό και του Δούκα είναι καλό. Αλλού νομίζω ότι υστερούμε σε σχέση με τα άλλα πρωταθλήματα».

-Ποιο θεωρείς ότι είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του ελληνικού χάντμπολ;

«Δεν υπάρχει μεγάλη γκάμα αθλητών που μπορούν να αντεπεξέλθουν στις μεγάλες ομάδες, γιατί αυτή τη στιγμή υπάρχουν τρεις μεγάλες ομάδες και μετά αυτές που έρχονται από κάτω. Μετά είναι το πρόβλημα στα φυτώρια… οι νέοι στο εξωτερικό (Γαλλία, Νορβηγία, Ρουμανία) παίζουν στις ομάδες τους. Εδώ δεν παίζουν και αυτό έρχεται από τη δουλειά που γίνεται από κάτω».

-Ποιο πρωτάθλημα από το εξωτερικό σου αρέσει πιο πολύ;

«Επειδή παίζω ως αριστερό εξτρέμ, θα πω η Μπουντεσλίγκα, που είναι πολύ γρήγορο πρωτάθλημα. Αυτό παρακολουθώ πιο πολύ, πέρα από το Τσάμπιονς Λιγκ και τα Παγκόσμια. Δεύτερο για μένα είναι το γαλλικό».

-Ο δυσκολότερος αντίπαλος;

«Ο Γιουνούζ (σ.σ Οζμουνσούλ), είχαμε παίξει και στην Κοζάνη με την Εθνική Τουρκίας για τα προκριματικά, όπου είχαμε χάσει μέσα-έξω. Πιστεύω ότι είναι ο πιο δύσκολος αντίπαλος και σου λέω τερματοφύλακα γιατί για μένα αυτό είναι… να βρεις αντίπαλο τερματοφύλακα».

Το κομμάτι της Εθνικής Ελλάδος;

«Εμείς ψάχνουμε μια μεγάλη διάκριση για να σκαρφαλώσουμε στο ranking. Θέλουμε να αρχίσουν οι αντίπαλοί μας να μας σέβονται, γιατί ακόμα δε μας σέβονται. Υπάρχει θέληση, αλλά είναι πολύ δύσκολο και πρέπει να είμαστε ρεαλιστές σε αυτό».

-Όταν είχαμε κλείσει τη συνέντευξη την πρώτη φορά, η ΑΕΚ ήταν ισόβαθμη με τον Ολυμπιακό στην πρώτη θέση με 38 βαθμούς, ενώ βρίσκονταν σε εκκρεμότητα ο τελικός Κυπέλλου με το Διομήδη και τα ευρωπαϊκά παιχνίδια με την Ποτάισα Τούρντα. Είχατε υψηλούς στόχους αλλά με την πανδημία όλο αυτό «πάγωσε». Πώς επηρεασε ο Κορωνοϊός την ψυχολογία της ομάδας;

«Η ομάδα δε σταμάτησε να προπονείται μέσα στην καραντίνα. Είχαμε όλοι το ίδιο πρόγραμμα και το ακολουθούσαμε πιστά επειδή ξέραμε ότι θα επιστρέψουμε στο γήπεδο».

-Μετέπειτα, βγήκε η απόφαση να κηρυχτεί πρωταθλήτρια Ελλάδος η ΑΕΚ, παρά την ισοβαθμία με τον Ολυμπιακό. Θεωρείς ότι είναι σωστή και δίκαιη απόφαση; Εσένα προσωπικά σε ικανοποίησε αυτό ή ήθελες να αγωνιστείς στην Ευρώπη και στον τελικό;

«Το ότι ήμασταν ισόβαθμοι με τον ολυμπιακό δε μας λέει κάτι. Άμα συνέχιζαν οι αγώνες, η ομάδα ήταν πολύ κοντά στο τρεμπλ, δε λέω καν για το νταμπλ, μιλάω για κάτι που δεν έχει πετύχει ποτέ ελληνική ομάδα στο παρελθόν. Ίσα ίσα όταν μάθαμε ότι ήμασταν πρωταθλητές στα χαρτιά μας πείραξε λίγο παραπάνω γιατί θέλαμε πραγματικά να αγωνιστούμε. Άλλοι άλλαζαν γνώμη συνέχεια και έλεγαν μία να παίξουμε και μία όχι».

-Πώς ήταν η γυμναστική σας εν μέσω καραντίνας;

«Τα βάρη ίσως να μας έλειψαν λίγο, αλλά είχαμε πολλά τρεξίματα. Με τη μπάλα δε γυμναστήκαμε καθόλου. Όταν όμως επιτράπηκαν ξανά οι προπονήσεις, ήμασταν όλοι θετικοί στο να ξαναπαίξουμε, γιατί έχουμε όλοι εμπιστοσύνη στους γυμναστές και στον προπονητή. Όταν ξεκινήσαμε είπαμε “πάμε να παίξουμε τους Τελικούς και ίσως και τον Τελικό Κυπέλλου”».

-Με τους συμπαίκτες σου τι σχέσεις έχεις; Με ποιους είσαι «πιο κοντά»;

«Το κλίμα είναι πάρα πολύ καλό με όλους, από τον πιο μικρό μέχρι και τον πιο μεγάλο, βγαίνουμε και όλοι μαζί. Πιο κοντά λόγω και της ηλικίας και του ότι γνωριζόμαστε από παλιά είμαι με τον Δομπρή, τον Μυλωνά, τον Αραμπατζή και το Γιόσμου. Με αυτούς έχουμε μαζευτεί πιο πολλές φορές (κυρίως στο σπίτι του Σωτήρη να ψήσουμε) αλλά γενικά δεν ξεχωρίζω κάποιον».

-Κατά πόσο σας επηρέασε η καραντίνα τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο που πραγματοποιήθηκε;

«Η καραντίνα ξεκίνησε μία εβδομάδα πριν τον Τελικό Κυπέλλου. Δηλαδή, εμείς είχαμε μια σειρά αγώνων μέσα σε ένα δεκαήμερο που ουσιαστικά παίζαμε όλη τη σεζόν: Τελικός Κυπέλλου, Ολυμπιακός, Τούρντα, Ολυμπιακός. Έχουμε ρίξει πολλή δουλειά και μας επηρέασε απίστευτα πολύ. Ενοχληθήκαμε που δε μπορέσαμε (κι ας χάναμε) να παλέψουμε για τους στόχους μας.

-Με ποιον τρόπο προτιμάς να σκοράρεις (διείσδυση ή τετ-α-τετ);

«Με τετ-α-τετ. Νιώθω ότι έχω όλο το γήπεδο δικό μου και αυτός είναι ο τρόπος παιχνιδιού μου, ο αιφνιδιασμός».

-Είσαι ευέλικτος παίκτης. Κάθε σου σουτ φαίνεται να συνοδεύεται από μία χαρακτηριστική «κωλοτούμπα». Παίζει κάποιον συγκεκριμένο ρόλο;

«(γέλια) Όχι δεν παίζει κάποιο συγκεκριμένο ρόλο, γίνεται από όλα τα εξτρέμ αυτή η πτώση είτε συνοδεύεται από κωλοτούμπα είτε από το χαρακτηριστικό “αεροπλανάκι”. Γίνεται κιόλας για να αποφύγουμε ενδεχομένως κάποιον τραυματισμό».

-Βλέπουμε γενικά πως και τα γκολ σου τα πανηγυρίζεις κάπως… ιδιαίτερα. Θες να μας κάνεις ένα σχόλιο;

«Είναι πολύ όμορφο να σκοράρεις και εγώ γενικά είμαι πολύ επικοινωνιακός τύπος, χρησιμοποιώ και τα σόσιαλ μίντια και δεν αποφέυγω τα μηνύματα των φιλάθλων. Πολλοί μου λένε “γιατί απαντάς;” και τους απαντάω ότι δεν είμαι ποδοσφαιριστής και ούτε θα υπάρξω, με τα πολλά εκατομμύρια και όλα τα προνόμια. Δεν υπάρχει διαχωριστική γραμμή με εμένα και τους οπαδούς. Είμαστε το ίδιο. Όπως πάει ο οπαδός να δει την ΑΕΚ, έτσι πάω κι εγώ να παίξω για την ΑΕΚ. Γι αυτό και τα πανηγυρίζω πιο έντονα, γιατί είμαστε ένα. Μου αρέσει να βλέπω τη χαρά στο πρόσωπό τους».

-Θεωρείς πως πληροίς τα κριτήρια για να αγωνιστείς στο εξωτερικό;

«Πιστεύω ότι όποιος έρχεται στην ΑΕΚ είναι σαν να είναι σε ένα κλαμπ του εξωτερικού. Η ομάδα έχει ευρωπαϊκές προδιαγραφές και δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις “μεγάλες ομάδες του εξωτερικού”. Αν μου γίνει μια πολύ καλή πρόταση από το εξωτερικό, θα το δεχτώ αλλά από την Ελλάδα δε θα το συζητήσω καν».

-Το χάντμπολ γενικά είναι ένα σκληρό άθλημα. Εσένα σου αρέσει να παίζεις σκληρά; (τραβήγματα, κρατήματα).

«Εμένα μου αρέσει πάρα πολύ, είμαι ψιλοβρώμικος παίκτης, τραβάω τα πίβοτ από τις φανέλες  π.χ. Ψάχνω την επαφή, και να την δίνω και να την δέχομαι».

-Βλέπουμε ότι η ΑΕΚ θέτει γερές βάσεις για του χρόνου με σημαντικές μεταγραφικές κινήσεις. Πιστεύεις ότι η ομάδα θα είναι πιο ανταγωνιστική από φέτος και θα ανταπεξέλθει ακόμα καλύτερα; 

«Με τις κινήσεις που γίνονται τώρα και κάποιες ακόμα σίγουρα πιστεύω ότι του χρόνου δε θα έχουμε αντίπαλο στην Ελλάδα. Το λέω καθαρά “χαντμπολικά”. Ο πρώτος μας στόχος δε θα είναι καν το πρωτάθλημα, αλλά η επίτευξη του τρεμπλ. Κυνηγάμε κάτι που δεν έχει πετύχει μέχρι τώρα καμία ελληνική ομάδα στο παρελθόν. Του χρόνου θα έχουμε την πιο δυνατή ΑΕΚ στην ιστορία της ομάδας αλλά και του αθλήματος».

-Γενικά τι αντίκτυπο έχει ο κόσμος της ΑΕΚ προς εσάς; Κατά πόσο σας ανεβάζει θετικά την ψυχολογία «η φωνή του» σε ένα ντέρμπι με ΠΑΟΚ ή Ολυμπιακό για παράδειγμα κατά την διάρκεια ενός αγώνα;

«Όπως είδαμε και στο Κύπελλο με Ολυμπιακό και με τη Ντράμμεν, όποιος μπαίνει μέσα στο Κασιμάτης, τον καταπίνει η έδρα. Γίνεσαι ένα με τον κόσμο, αποκτάς το πάνω χέρι, και δείχνει ποιο είναι το αφεντικό. Δε φοβόμαστε κανέναν μέσα στο “Γ. Κασιμάτης”. Αυτή η ομάδα είτε με κόσμο είτε χωρίς είτε με ξένους διαιτητές είτε με Έλληνες δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Και με τον Ολυμπιακό να παίξουμε (χωρίς κόσμο λόγω Κορωνοϊού) θα υπάρχουν εκεί έξω στα τζάμια 300 άρρωστοι και θα φωνάζουνε. Αυτό είναι το μικρόβιο της ΑΕΚ!».

Ευχαριστούμε το aekpassion.gr και τους Χρήστο Παπαδόπουλο και Δημοσθένη Καμσή για την παραχώρηση του υλικού. ΜΟΝΟ Α.Ε.Κ