Αρχική Η φωνή της ομάδας Παναγιώτης Νικολαΐδης:¨Είναι διαφορετικό να είσαι Α.Ε.Κ !¨

Παναγιώτης Νικολαΐδης:¨Είναι διαφορετικό να είσαι Α.Ε.Κ !¨

Μια πολύ ενδιαφέρουσα συνεντευξη παραχώρησε στην ιστοσελίδα aekpassion και τον Δημοσθένη Καμσή, ο εκ των αρχηγών μας Παναγιώτης Νικολαΐδης. Αναλυτικά όσα είπε:

-Τι σε ώθησε να ασχοληθείς από μικρό παιδί με το χάντμπολ, παρόλο που δεν είναι τόσο δημοφιλές όσο το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ;

«Από μικρός ασχολούμουν με τον αθλητισμό. Πέρασα από αρκετά αθλήματα μέχρι να κατασταλάξω τι με ενδιαφέρει περισσότερο να κάνω στην ζωή μου. Τελικά μετά από αρκετό καιρό και νομίζω 5 η 6η Δημοτικού κάνανε κάτι τεστ στο σχολείο μου και είχα πάρει μέρος. Το ένα από αυτά ήταν να πετάμε την μπάλα μέσα στην αυλή του σχολείου. Ε και κάπου εκεί νομίζω με τραβήξανε να πάω να δοκιμάσω και εγώ το άθλημα του χάντμπολ. Η αλήθεια είναι ότι δεν με ενδιέφερε αν ήταν γνωστή η όχι. Αυτό που ήθελα ήταν να πηγαίνω να ασκούμαι και πάνω από όλα να περνάω καλά. Να χαίρομαι που το κάνω και να γυρνάω σπίτι γεμάτος. Ε λοιπόν μετά από λίγες προπονήσεις άρχισα να καταλαβαίνω ότι μου αρέσει. Και κάπως έτσι συνεχίζω μέχρι και σήμερα».

-Τι βρίσκεις πιο ελκυστικό συγκριτικά με τα άλλα αθλήματα;

«Νομίζω ότι αυτό το καταλαβαίνεις μόνο αν παίξεις χάντμπολ και αν το ζήσεις από μέσα. Είναι το πάθος. Είναι οι σωματικές επαφές είναι οι φωνές. Είναι όλα μαζί που δημιουργούν ένα κλίμα μοναδικό (όχι ότι δεν υπάρχει και στα άλλα αθλήματα προφανώς) αλλά νομίζω το πιο ελκυστικό είναι ότι είσαι κυρίαρχος του εαυτού σου. Παίζεις άμυνα -επίθεση έχει 60 λεπτά τρέξιμο, 60 λεπτά αγώνα και μάχης. Που ποτέ δεν μπορείς να επαναπαυτείς. Πολλά αλλάζουν μέσα σε 1 μόνο λεπτό! Οπότε χρειάζεται να δώσεις το 100% για 60 λεπτά. Είναι εκπληκτικό. Και αξίζει να το δοκιμάσουν τα νέα παιδιά».

-Έχει την ίδια δυσκολία και απαιτήσεις το να θέλει κάποιος να «ακολουθήσει» το χάντμπολ, σε σχέση με ποδόσφαιρο, μπάσκετ;

«Όποιο άθλημα και να ακολουθήσεις το κάθε ένα είναι ξεχωριστό και έχει την δυσκολία του. Το κάθε ένα έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του. Όλα είναι δύσκολα και όλα είναι εύκολα. Σίγουρα το να ακολουθήσεις το χάντμπολ θέλει να έχεις πάθος, δύναμη , ταχύτητα. Συνδυάζει πολλά μαζί ανάλογα και την θέση που θα ακολουθήσεις. Αλλά εφόσον γνωρίζω πλέον το χάντμπολ καλύτερα από τα υπόλοιπα αθλήματα μπορώ να πω με σιγουριά ότι δεν μπορεί να το κάνει ο καθένας. Χρειάζεται κάποια σωματικά προσόντα, κάποιες δεξιότητες και πολύ πάθος όπως ξανά είπα και πριν. Και προφανώς και να παίξεις και σε μεγάλο επίπεδο».

-Ποιες είναι γενικά οι ευκολίες και οι δυσκολίες στο χάντμπολ, σαν άθλημα;

«Αυτό είναι κάτι γενικό. Εγώ θα πω το δύσκολο είναι να διαχειριστείς τραυματισμούς και ήττες. Το εύκολο είναι οι νίκες. Αν όμως με ρωτάς αποκλειστικά για το αγωνιστικό κομμάτι νομίζω το δύσκολο είναι η συγκέντρωση για 60 λεπτά. Δύναμη, ταχύτητα, την έκρηξη την αποκτάς. Τα δουλεύεις και τα ξανά δουλεύεις μέχρι να φτάσεις σε ένα πολύ ικανοποιητικό επίπεδο. Όμως από εκεί και πέρα το δύσκολο είναι να συγκρατείς και να είσαι αφοσιωμένος στο παιχνίδι για 60 λεπτά. Τώρα το εύκολο στο αγωνιστικό κομμάτι έρχεται όταν ο διαιτητής λήξει τον αγώνα».

-Πως επέλεξες να αγωνίζεσαι στην θέση που αγωνίζεσαι τώρα, και τι πιστεύεις ότι απαιτείται να έχει κάποιος παίκτης για να παίζει στην θέση του αριστερού ίντερ; Ο ρόλος σου σε ένα παιχνίδι ποιος είναι κυρίως;

«Δεν επιλέγεις που θα παίξεις. Στην αρχή μόνο όταν είσαι παιδί και θέλεις απλά σιγά σιγά να γνωρίσεις τον εαυτό σου. Να δεις τι μπορείς να κάνεις μέσα στο 40×20 και μόνο τότε με καθοδήγηση από τους προπονητές θα καταλήξεις να δοκιμάσεις θέσεις που σου ταιριάζουν. Και μετά από κάποιο εύλογο διάστημα θα καταλήξεις στην θέση σου. Σπάνια μετά από χρόνια αλλάζεις θέση. Υπάρχουν και εξαιρέσεις σίγουρα αν ανακαλύψεις τον εαυτό σου ύστερα  από αρκετά χρόνια. Στην θέση μου τώρα παλιά ο ρόλος του ίντερ ήταν να σουτάρει. Δηλαδή είναι αυτός ο παίκτης που θα πάρει τα σουτ από μακριά.

Πλέον όμως δεν θεωρώ ότι οι ρόλοι των παικτών είναι συγκεκριμένοι. Τώρα πια σουτάρει και ο πλέι μέκερ , και τα εξτρέμ. Όποιος βρεθεί σε αυτή υπάρχει η πιθανότητα να σουτάρει. Για την θέση μου χρειάζεται να έχεις δύναμη, ταχύτητα, έκρηξη. Σε όλες τις θέσεις πρέπει να έχεις πλέον αρκετά προσόντα για να μπορείς να ανταπεξέλθεις και σε ένα καλό επίπεδο. Ο ρόλος σε ένα παιχνίδι είναι μέσα από το σύστημα της ομάδας να βρεθείς στην κατάλληλη θέση την κατάλληλη στιγμή και να βάλεις την μπάλα στα δίχτυα ή να δημιουργήσεις παιχνίδια για τον συμπαίκτη σου ώστε και αυτός να κάνει το ίδιο».

-Από που και πότε ξεκίνησες την επαγγελματική σου καριέρα; Θέλεις να μας πεις δυο λόγια για το ξεκίνημά σου και πως συνεχίστηκε αυτό;

«Ξεκίνησα από τον Αερωπό Έδεσσας οπού εκεί έπαιξα τα πρώτα μου χρόνια (σ.σ. από εκεί είμαι κιόλας) από μικρές ηλικίες από τα ηλικιακά μέχρι που έπαιξα και στο αντρικό. Μετά από την Έδεσσα το 2008 κατέβηκα στην Αθήνα και έπαιξα 4 χρόνια στο Δούκα μετά γύρισα για έναν  χρόνο στον Αερωπό. Τώρα πια παίζω στην ΑΕΚ σχεδόν 8 χρόνια».

-Στην ΑΕΚ βρίσκεσαι αρκετά χρόνια. Αν δεν κάνω λάθος έχεις τις περισσότερες συμμετοχές μετά τον Διονύση Γεωργιάδη. Πως είναι να βρίσκεσαι τόσα χρόνια στην ΑΕΚ; Τι διαφορετικό παρατηρείς μέσα σε αυτές τις χρονιές (π.χ. την χρονιά που ήρθες σε σύγκριση με τώρα); Τι σημαίνει για σένα να βρίσκεσαι στην ΑΕΚ; Kατά πόσο έχεις «δεθεί» με αυτήν την ομάδα;

«Πραγματικά το έχω πει πολλές φορές και σε προηγούμενες συνεντεύξεις μου. Είναι διαφορετικό να είσαι ΑΕΚ. Δεν μπορείς να το εξηγήσεις, δεν μπορείς να το περιγράψεις. Είναι τιμή μου να βρίσκομαι σε αυτόν τον ιστορικό σύλλογο. Θυμάμαι από τις πρώτες μέρες κιόλας που μιλούσα με τον Κώστα Σταματιάδη και τον Γιάννη Αρβανίτη. Καθημερινά στα τηλέφωνα μέχρι να γίνει τελικά η μεταγραφή μου. Άγρυπνος ο κύριος Κώστας τότε. Ένας από τους ανθρώπους που με έφεραν στην ομάδα και με στήριξε όπως και ο Γιάννης Αρβανίτης. Ένιωθα ότι ξεκινούσα κάτι καινούργιο. Κάτι όμορφο. Δεν είναι όμως μόνο να το νιώθεις. Στο έδιναν να το καταλάβεις ότι μπαίνεις σε μια δεύτερη οικογένεια. Ο Μπάκα, ο Δημήτρης, ο Φάνης, ο Γιώργος, και ο Διονυσάκος μου όπως τον λέω μέχρι και σήμερα. Καλά παιδιά, καλές καρδιές και πάντα πρόθυμοι να λύσουν κάθε τι.

Είναι διαφορετικό να είσαι στην ΑΕΚ γιατί ποτέ μα ποτέ δεν σταματάει να υπάρχει αυτό το κλίμα. Αυτή η οικογένεια. Από τα αποδυτήρια μέχρι και στον αγωνιστικό χώρο. Είσαι μαζί στις χαρές και στις λύπες. Είσαι μαζί στα εύκολα και τα δύσκολα και ποτέ κανένας δεν πηδάει από το καράβι μόνος του. Παλεύει για την ομάδα, παλεύει για τον συμπαίκτη του για τον αδερφό του. Είναι μοναδικό. Είμαι χαρούμενος που βρίσκομαι στην ομάδα και πολύ χαρούμενος που έχω γνωρίσει τέτοια άτομα .Έχω δεθεί με όλους και από τους παλιούς και τους καινούργιους.

Τώρα δεν έχει σημασία τι γινόταν παλιά και τι τώρα. Παλιά ήταν πολύ δύσκολες εποχές. Και αυτά τα ξέρουν καλύτερα τα παιδιά που ήταν εδώ από την πρώτη μέρα δημιουργίας του τμήματος. Το οικονομικό, το γηπεδικό ήταν τα μεγαλύτερα προβλήματα τότε. Όμως, ακόμα και τότε η ομάδα ήταν πραγματική οικογένεια. Προσπάθησε και πάλευε με ότι είχε. Πλέον αυτά μοιάζουν κάτι παραπάνω από λυμένα. Κάτι που πλέον ο Παπασταμάτης τα έλυσε και με το παραπάνω. Και όχι μόνο τα έλυσε αλλά επιδιώκει νέο γήπεδο για το χάντμπολ. Κάτι που πραγματικά αν το λέγαμε τότε θα έμοιαζε εξωπραγματικό. Θεωρώ ευλογία που ένας άνθρωπος σαν τον Σταμάτη έχει αναλάβει το τμήμα και κάνει πράξη  ό,τι υπόσχεται. Είναι τίμιος άνθρωπος και αγαπάει την ομάδα. Αγαπάει την ΑΕΚ!».

-Πες μας δυο λόγια αν θες για τον Δημήτρη Δημητρούλια:

«Τον Μίμη δεν το ήξερα προσωπικά πριν έρθει στην ομάδα όμως τον έβλεπα και παρακολουθούσα την πορεία του στον χάρτη του χάντμπολ. Είναι ένας καλός και πολύ αποφασιστικός άνθρωπος. Μόλις ήρθε στην ομάδα τον γνώρισα λίγο καλυτέρα και είδα από κοντά τι πραγματικά νιώθει και τι πραγματικά μπορεί να δώσει στο άθλημα μας. Είναι πεισματάρης, δεν του αρέσει να χάνει και είναι πολύ συνεργάσιμος με οτιδήποτε χρειαστείς. Ψάχνεται πολύ και προσπαθεί πάντα να είναι ένα βήμα μπροστά από τους αντίπαλους του κάτι το οποίο είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Προσπαθεί να βοηθάει από κάθε μεριά τους παίκτες αλλά και το προπονητικό team μοιράζεται με όλους ιδέες και απόψεις και είναι άνθρωπος που μπορεί να σε βοηθήσει και μέσα αλλά και έξω από το γήπεδο. Είμαι χαρούμενος που ήρθε στην ΑΕΚ και θεωρώ ότι έχει πολλά να δώσει ακόμα στην ομάδα».

– Ποια ήταν τα κριτήρια για να έρθεις στην ΑΕΚ; 

«Δεν υπήρχαν κριτήρια. Το μόνο πρόβλημα τότε ήταν η μεταγραφή μου και στο πανεπιστήμιο της Αθήνας που τελικά με αθλητική διάκριση πραγματοποιήθηκε. Ήθελα να έρθω. Μόλις μου παρουσίασαν και το πλάνο της ομάδας πραγματικά δεν υπήρχαν κριτήρια. Είναι τιμή σε κάποιον να βρίσκεται σε αυτό το σύλλογο. Και πίστεψε με όταν έρθει κάποιον μόνο κριτήρια δεν χρειάζεται. Απλά δένεσαι. Και αυτό θα το καταλάβεις καλυτέρα από τους ξένους. Που βλέπεις το ύφος τους σε κάθε αγώνα σε κάθε προπόνηση. Είναι μοναδικό!».

-Ποιες είναι οι διαφορές της ΑΕΚ συγκριτικά με άλλα σωματεία που έχεις αγωνιστεί όπως ο Δούκας;

«Ο Δούκας είναι ένας οργανωμένος και πολύ καλός σύλλογος που πολύ θα ήθελαν να παίξουν εκεί. Τέσσερα  χρόνια στο Δούκα ήταν άψογα. Τα παιδιά ήταν φανταστικά όπως και η αντιμετώπιση της Διοίκησης. Πέρασα πολύ όμορφα στον Δούκα και με δέχτηκαν με χαρά στην οικογένεια τους. Μετά από εκεί και πέρα όμως η ΑΕΚ είναι ένας μεγάλος σύλλογος, με μεγάλο όνομα και μεγάλη ιστορία. Βλέπεις ανθρώπους καθημερινά είτε στην κερκίδα είτε εκεί διπλά σου , μαζί σου που πραγματικά ανατριχιάζεις διπλά τους. Σε νιώθουν οικογένεια τους και πονάν όταν πονάς, γελάνε όταν γελάς. Αισθάνονται το ίδιο με σένα στην ήττα αλλά και στην νίκη. Για κάποιους δεν είναι μόνο μια ομάδα που πηγαίνω και την βλέπω στα παιχνίδια της. Είναι η ζωή τους. Η καθημερινότητα τους. Ο τρόπος ζωής τους. Έχω κάνει φίλους μέσα από την ΑΕΚ, έχω κάνει οικογένεια μέσα από την ΑΕΚ. Και για αυτούς παλεύω ακόμα περισσότερο ώστε η ομάδα να κρατάει την σημαία της ψηλά. Ταξίδια στο εξωτερικό και εκεί που νομίζεις ότι παίζεις εκτός έδρας να μοιάζει με όνειρο. Σαν να παίζεις εντός. Ατμόσφαιρα φανταστική! Εντός και εκτός συνόρων! Άνθρωποι στην καθημερινότητα σου που μέχρι ‘χθες δεν τους ήξερες νιώθεις ότι είναι οικογένεια σου. Είναι διπλά σου. Ανεξήγητο. Παράξενο. ΑΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ!».

-Πέρυσι και πρόπερσι η ΑΕΚ ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό στους τελικούς. Το έχετε στο νου σας (οι παίκτες) πως φέτος είναι «3η και φαρμακερή» και πρέπει να πάρετε εκδίκηση, και να κατακτήσετε το πρωτάθλημα; (Φυσικά εάν ξαναυπάρξει πρωτάθλημα φέτος).

«Δεν ξέρω τι θα γίνει , σίγουρα η υγεία όλων είναι πάνω από όλα. Περιμένουμε απλά ανακοινώσεις. Εμείς δεν σταματάμε. Συνεχίζουμε και είμαστε προσηλωμένοι στον στόχο μας και ότι απόφαση και να παρθεί θα είμαστε έτοιμοι».

-Μιας που το αναφέραμε, πως τον βλέπετε εσείς τον Ολυμπιακό σαν σύνολο; Σε τι πιστεύεις πως υπερτερεί σε σχέση με άλλες ομάδες;

«Σίγουρα δεν υπερτερεί αυτή την στιγμή από εμάς. Ο Ολυμπιακός είναι ένας σύλλογος που αποτελείται από πολλά παιδιά τα οποία τα ξέρουμε και από την εθνική αλλά και από μικρές ηλικίες. Με πολλούς από αυτούς είμαστε φίλοι. Έχει ποιότητα και έμπειρους παίκτες αλλά προφανώς δείχνουμε και οι δυο ομάδες ότι αξίζουμε και είμαστε αυτές που πρέπει να διεκδικήσουμε τον τίτλο τους πρωταθλήματος. Πολύ αξιόλογη προσπάθεια πρέπει να πω, πως έχει κάνει φέτος και ο Διομήδης Άργους, ο οποίος αποτελείται και αυτός από μικρότερης ηλικίας παιδιά στα οποία πραγματικά τους αρέσει αυτό που κάνουν και δίκαια είναι και στον τελικό κυπέλλου μαζί μας φέτος».

-Φέτος πάντως η ΑΕΚ έχει καταφέρει να κερδίσει 3 φορές τον Ολυμπιακό. Πιστεύεις πως φέτος είστε ανώτεροι σαν ομάδα;

«Πιστεύω ότι φέτος η ομάδα είναι στημένη καλά. Συγκεντρωμένη απόλυτα στους στόχους της και σε κάθε προπόνηση, όλοι οι παίκτες αλλά και το προπονητικό team δίνουν το 100% για να ανεβαίνουμε  ένα σκαλοπάτι ακόμα παραπάνω την ημέρα. Γίνεται πολύ καλή δουλειά και από τον Ηλία Χατζήκα και τον Στάθη Παπαχαρτοφύλη που τρέχουν για να μην λείπει τίποτα από κανένα και να είναι όλα λυμένα ώστε παίκτες, προπονητές να είναι προσηλωμένοι μόνο στους αγωνιστικούς στόχους. Αλλά τίποτα από όλα αυτά δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς τον κ. Παπασταμάτη».

-To πρωτάθλημα της Handball Premier πως το βλέπεις γενικά σαν επίπεδο; Υπάρχει ανταγωνισμός; Το επίπεδο των ομάδων πως σου φαίνεται;

«Σίγουρα τα τελευταία χρόνια έχουν δείξει οι ομάδες και με τις ευρωπαϊκές πορείες αλλά και με τις μεταγραφές, ότι δεν μιλάμε πλέον για ένα απλό πρωτάθλημα. Έχουν έρθει πολύ έμπειροι παίκτες από το εξωτερικό, μέρα με την μέρα γίνεται το πρωτάθλημα ακόμη πιο ανταγωνιστικό και πιο αναγνωρισμένο από το εξωτερικό. Πλέον η ευρωπαϊκή κατάταξη της Ελλάδας είναι πολύ καλύτερη και ευελπιστώ ότι έτσι θα συνεχίσει να γίνεται και κάποια στιγμή θα δούμε πράγματα στο ελληνικό πρωτάθλημα που ποτέ κανένας δεν περίμενε».

-Πως σου φαίνεται το επίπεδο των ξένων πρωταθλημάτων; Θα ήθελες να μας κάνεις μία σύγκριση με το ελληνικό;

«Σίγουρα κάποια πρωταθλήματα του εξωτερικού είναι πολύ μακριά από το δικό μας. Και σε οικονομικά αλλά και σε επίπεδο. Δεν μου αρέσει να κάνω συγκρίσεις, θεωρώ ότι το ελληνικό πρωτάθλημα ανεβαίνει επίπεδο και στα επόμενα χρόνια θα ανέβει ακόμα παραπάνω. Υπάρχει όραμα, υπάρχει πλάνο και αυτό είναι που θα ανεβάσει το επίπεδο μας ακόμα περισσότερο».

-Όσον αφορά τα γήπεδα; Δεν θεωρείς πως θα έπρεπε έστω η ΑΕΚ να έχει μία καλύτερη έδρα απ’ το «Γ. Κασιμάτης», (πιο μεγάλο, ο κόσμος να ναι πιο μακρυά απ’ τον αγωνιστικό χώρο).

«Σίγουρα το γηπεδικό είναι το μεγαλύτερο θέμα μιας ομάδας. Θέλω να σου υπενθυμίσω ότι κάποια στιγμή κάναμε προπόνηση στην Σαλαμίνα. Είμαι πολύ χαρούμενος που έχουμε το σπίτι μας αυτή την στιγμή , τον χώρο μας και τις προπονήσεις μας. Δεν είμαι άπληστος. Το πιο σημαντικό είναι να έχεις σπίτι. Και εφόσον εμείς έχουμε είμαι ικανοποιημένος. Τώρα το τι μέλλει γενέσθαι για άλλο γήπεδο, αυτό καλυτέρα να ρωτήσετε τον ίδιο τον κύριο Παπασταμάτη. Νομίζω ότι του αρέσουν οι εκπλήξεις».

-Ποιο πρωτάθλημα σου αρέσει πιο πολύ και γιατί;

«Το ελληνικό. Γιατί δεν μπορώ να συγκρίνω καμία ατμόσφαιρα και κανέναν αγώνα με κάτι άλλο».

-Θεωρείς πως τηρείς τα κριτήρια για να αγωνιστείς στο εξωτερικό; Θα ήθελες κάποια στιγμή να αγωνιστείς;

«Γενικά η αλήθεια είναι ότι είχα ευκαιρίες να φύγω από την Ελλάδα να πάω να αγωνιστώ σε άλλα πρωταθλήματα. Καλές προτάσεις. Αλλά προτίμησα την Ελλάδα. Πες το δεν ήθελα να αφήσω την χώρα μου. Πες το μου άρεσε η ζωή και κουλτούρα μας. Δεν ξέρω. Απλά δεν έφυγα. Θεωρώ ότι θα μπορούσα να παίξω ναι. Σίγουρα ποτέ κανένας δεν είναι 100% έτοιμος, αλλά πιστεύω πως με αρκετή δουλειά και υπομονή θα μπορούσα. Προς το παρόν έχουμε μπροστά μας δρόμο για φέτος μέχρι να παρθούν οι αποφάσεις αλλά θεωρώ ότι είμαστε σε καλό επίπεδο και έχω δεθεί και  αγαπάω πολύ την ομάδα. Οπότε όχι, δεν θα πήγαινα αλλού».

-Γιατί πιστεύεις ότι η πλειοψηφία του κόσμου ασχολείται πιο πολύ με αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ παρά με το χάντμπολ; Τι πιστεύεις ότι πρέπει να γίνει για να αναδειχτεί πιο πολύ σαν άθλημα;

«Προφανώς η αναγνωρισιμότητα του αθλήματος δεν είναι και η μεγαλύτερη. Ο κόσμος πηγαίνει εκεί που έχει περισσότερο κόσμο. Περισσότερα λεφτά και περισσότερα κίνητρα. Αλλά είμαι σίγουρος ότι δεν λείπει κάτι από το άθλημα μας σε σχέση με τα άλλα. Το μοναδικό που θα έλεγα ότι ίσως λείπει είναι μεγαλύτερη οργάνωση και αντιμετώπιση του αθλήματος μας, ώστε να είναι από τα κορυφαία. Λίγο η τηλεόραση λίγο τα ΜΜΕ, μπορούν να βοηθήσουν το χάντμπολ να πάρει αναγνωρισιμότητα. Και πραγματικά πιστεύω ότι αξίζει. Ο κόσμος θα το αγαπήσει και δεθεί μαζί του αν ασχοληθεί και το μάθει».

-Πάμε στα φετινά. Βρίσκεστε στην πρώτη θέση μαζί με τον Ολυμπιακό με 38 βαθμούς. Έχουν απομείνει 2 αγωνιστικές για την κανονική διάρκεια (ένα ματς με Ολυμπιακό και άλλο ένα με Πυλαία), τελικός Κυπέλλου με Διομήδη Άργους, και τα σημαντικά Ευρωπαικά παιχνίδια με Ποτάισα Τούρντα. Βρισκόμασταν ίσως στην πιο σημαντική περίοδο της σεζόν. Θέλω να μας πεις μερικές σκέψεις για το κάθε παιχνίδι ξεχωριστά. Τι στόχο έχει η ΑΕΚ στο καθένα, τι μπορεί να δώσει και να πάρει. Βέβαια λόγω του κορωνοϊού όλα τα παιχνίδια έχουν αναβληθεί προς το παρόν, και πραγματικά βρίσκονται όλα στον αέρα. Πως αλλάζουν την ψυχολογία σας αυτά τα δεδομένα;

«Αυτό που έχω να πω μόνο είναι ότι είμαστε έτοιμοι για κάθε παιχνίδι ξεχωριστά. Έχει γίνει μεγάλη διακοπή αυτή την στιγμή οπότε με τα τωρινά δεδομένα δεν θα μιλήσω για κανένα ματς. Προέχει η υγεία και πάνω από όλα είναι αυτή. Η ψυχολογία μας δεν αλλάζει, είμαστε και θα είμαστε έτοιμοι για παν ενδεχόμενο να αντιμετωπίσουμε όποτε χρειαστεί οποιαδήποτε ομάδα. Και είμαι σίγουρος για αυτό».

-Μιας και αναφέραμε το θέμα κορωνοϊός, εσείς στην ομάδα (παίκτες, προπονητές, μέλη), πως το αντιμετωπίζετε; Περνάνε «εύκολα» οι μέρες της καραντίνας; Κάνετε ίσως κάποιου είδος προπόνηση μέσω skype ή κάτι τέτοιο; Συναισθηματικά πως είστε; Φαντάζομαι και στο σημείο που ήρθε όλο αυτό, έχετε φάει αρκετή «ξενέρα». Πόσο σας λείπει να κάνετε αυτό που αγαπάτε;

«Όλοι οι παίκτες έχουμε πλάνο προπόνησης και είμαστε σε καθημερινή επικοινωνία με τους προπονητές. Δεν σταματάμε όχι γιατί είναι απλά ένα πρόγραμμα που πρέπει να γίνει αλλά γιατί το θέλουμε πραγματικά όλοι και προσέχουμε τους εαυτούς μας. Δεν ξέρω πότε θα επιστρέψουμε, το μόνο που ξέρω είναι ότι μου έχουν λείψει όλοι. Περιμένω πως και πως να γυρίσουμε στην καθημερινότητα να μπορούμε και πάλι να είμαστε όλοι μαζί. Προς το παρόν ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ!».

-Γενικότερα όλο το θέμα με τον ιό και την καραντίνα, θεωρείς πως είναι μία «παύση», η οποία θα σας «πάει πίσω»; Κάνετε μία εξαιρετική χρονιά φέτος και η παύση ήρθε σε αρκετά κρίσιμο σημείο. Πιστεύεις πως θα βγείτε «κρύοι» από όλο αυτό και ότι θα χρειαστεί αρκετός χρόνος προσαρμογής αφού και άμα υπάρξει επιστροφή στην καθημερινότητα;

«Όπως είπα και πριν θα είμαστε έτοιμοι για κάθε ενδεχόμενο. Παύση έγινε αλλά σωματικά προσέχουμε τους εαυτούς μας και αντιμετωπίζουμε την κατάσταση σαν να είμαστε σε κανονικούς αγωνιστικούς ρυθμούς χωρίς όμως το «χαντμπολικό»  κομμάτι γιατί προφανώς δεν μπορούμε. Αλλά σίγουρα εάν γίνει φέτος η επιστροφή μας, στην συνέχεια θα χρειαζόμαστε ένα εύλογο χρονικό διάστημα να προετοιμαστούμε».

-Τι αντίκτυπο έχει ο κόσμος της ΑΕΚ προς εσάς; Κατά πόσο σας ανεβάζει θετικά την ψυχολογία «η φωνή του» σε ένα ντέρμπι με ΠΑΟΚ ή Ολυμπιακό για παράδειγμα κατά την διάρκεια ενός αγώνα;

«Ο κόσμος είναι το κομμάτι του παζλ της ομάδας μας. Είναι ο 8οςπαίκτης μας. Είτε παίζουμε με ΠΑΟΚ είτε με Ολυμπιακό, είτε με οποιαδήποτε άλλη ομάδα, η φωνή του είναι η ενέργεια μας και το πάθος μας. Είναι σαν να μπορείς να δώσεις 100 και με την φωνή να δίνεις 200. Δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς. Ένα ευχαριστώ είναι λίγο μπροστά σε όλον αυτόν τον κόσμο μας!».

-Με τους συμπαίκτες σου τι σχέσεις έχεις; Με ποιους είσαι «πιο κοντά»;

«Όλοι είμαστε κοντά με όλους και η καραντίνα αυτή μας έχει στεναχωρήσει αρκετά που δεν βρισκόμαστε. Ο καθένας  έχει διαφορετικό χαρακτήρα και αυτά είναι τα καλά σε μια ομάδα. Ο Μάλικ (Χόγκας) «τρελοκομείο». Κεδεράκος μορφή μεγάλη και η ψυχή των αποδυτήριων. «Professor» όπως φωνάζουμε τον Moya. Όλοι είναι απίστευτα παιδιά και είμαι πολύ χαρούμενος που τους έχω γνωρίσει όλους.

Αλλά δεν κρύβω την αδυναμία μου στον Διονύση (Γεωργιάδη) που είμαστε τόσα χρόνια μαζί και είναι σαν αδερφός μου! Τον αγαπάω πολύ και πραγματικά νιώθω πολύ περίεργα που δεν θα είναι του χρόνου δίπλα μου. Όπως και να έχει θα είναι δίπλα στην ομάδα και θα τον βλέπω και έξω. Οπότε αυτό νομίζω λίγο με καθησυχάζει».

-Θες να μας πεις κατά πόσο απαιτητικό είναι το χάντμπολ; Εσύ για παράδειγμα τι ακριβώς κάνεις στην καθημερινότητα σου; Για παράδειγμα, πόσες ώρες προπόνηση και κάθε πότε, τι περιλαμβάνουν οι προπονήσεις;

«Σε επαγγελματικό επίπεδο είναι αρκετά απαιτητικό. Προπονήσεις έχεις καθημερινά αρκετή ώρα, έχεις βίντεο, έχεις βάρη. Είναι μια καθημερινότητα που πλέον συνηθίζεις. Είναι απαιτητικό, πρέπει να προσέχεις στην καθημερινότητα σου την διατροφή σου, τις ώρες ύπνου σου και ποσό μάλλον τις μέρες πριν τους αγώνες. Που δεν πρέπει να είσαι μόνο σωματικά καλά αλλά και πολύ συγκεντρωμένος».

-Μπορείς να μας εξηγήσεις λίγο περίπου τι ρόλο έχει η θέση του κάθε παίκτη στο γήπεδο ξεχωριστά;

«Inter – Σουτέρ

Playmaker – Οργανωτής

Extreme—Τα «τρεχαντήρια μας»

Τερματοφύλακας–  «Φύλακας Άγγελος».

-Είσαι γενικά ένας παίκτης που έχει γερή σωματοδομή. Το χάντμπολ γενικά είναι σκληρό άθλημα. Θεωρείς ότι έχεις πλεονέκτημα λόγω της σωματοδομής σου; Θεωρείς επίσης ότι γενικότερα το χάντμπολ απαιτεί γερή σωματοδομή; Εσένα σου αρέσει να παίζεις σκληρά; (τραβήγματα, κρατήματα).

«Όπως είπα και πριν είναι ανάλογα την θέση. Σίγουρα έχεις πλεονεκτήματα στην άμυνα, ας πούμε όταν έχεις μια καλή σωματοδομή και στην επίθεση σε «ένας εναντίον ενός» αλλά σίγουρα υπάρχουν και μειονεκτήματα σε θέματα ταχύτητας έκρηξης κτλπ. Εγώ προσωπικά θεωρώ ότι ο κάθε παίκτης πρέπει να αξιοποιεί καλυτέρα τα ταλέντα του και τις δεξιότητες του και να τα χρησιμοποιεί όπου ρέπει και όταν πρέπει. Μ ‘αρέσει το σκληρό παιχνίδι ναι αλλά όχι τα αντιαθλητικά. Μου αρέσουν οι επαφές».

-Γενικά ποιο είναι το «κλειδί» για να έρχονται τα αποτελέσματα που θέλουν οι ομάδες; Ένας τρόπος είναι να «κλειδώνουν» τις άμυνές τους, και να εκμεταλλεύονται τις αντεπιθέσεις τρέχοντας το γήπεδο. Όταν όμως όλη η άμυνα της αντίπαλης ομάδας βρίσκεται οργανωμένη πίσω, ποιο είναι το «κλειδί» για να σκοράρετε;

«Κάθε ματς έχει διαφορετικό στήσιμο διαφορετική νοοτροπία, σύμφωνα με τον αντίπαλο που παίζεις. Κλειδιά βρίσκεις εκείνη την εβδομάδα του αγώνα (γιατί κάθε εβδομάδα προετοιμάζεσαι για άλλον αντίπαλο).

Η άμυνα γενικά είναι το κλειδί σε πολλά ματς αλλά πραγματικά θέλει πολύ ανάλυση για να μπορείς να μελετήσεις τις αδυναμίες του κάθε αντίπαλου. Χρειάζεται απλά να χτυπήσεις τον αντίπαλο στο αδύναμο σημείο του, που πολλές φόρες μπορεί να μην τύχει να είναι στον συγκεκριμένο αγώνα και να πρέπει να βρεις την λύση κατά την διάρκεια του αγώνα. Γενικά το κλειδί είναι η προετοιμασία και η συγκέντρωση μέσα στο παιχνίδι».

-Εσύ με ποιον τρόπο σκοράρεις τις περισσότερες φορές; (Διείσδυση – τετ α τετ).

«Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο τρόπο. Μου αρέσει το «ένας με έναν» αλλά και το σουτ έξω απ’ την περιοχή. Παίζει ρόλο γενικά, τι άμυνες θα αντιμετωπίσεις και έτσι θα πράξεις ανάλογα».

-Μια απορία που έχουμε όλοι στο χάντμπολ. Γιατί κάποιες φορές κατά την διάρκεια του αγώνα βλέπουμε τις ομάδες χωρίς τερματοφύλακες; (κάθονται στο πάγκο). Δεν θεωρείς πως παραείναι ριψοκίνδυνο να δεχτούν γκολ (κάποιες φορές δέχονται, όντως).

«Πολλά γίνονται στο χάντμπολ. Η συγκεκριμένη είναι μια τακτική στην οποία όταν παίζεις με λιγότερο παίκτη λόγο δίλεπτης αποβολής, αξιοποιείς να βγάλεις τον τερματοφύλακα και να βάλεις παίκτη γηπέδου. Σίγουρα είναι ριψοκίνδυνο αλλά για αυτό  μας αρέσει το χάντμπολ. Αν δεν είχε και λίγο ρίσκο δεν θα ήταν και ενδιαφέρον».

-Aποτελεί σίγουρα «γρήγορο» άθλημα. Ο λόγος που γίνονται τόσες πολλές αλλαγές την ώρα του αγώνα;

«Είναι πολύ σκληρό, γρήγορο και κουραστικό άθλημα. Κανένας παίκτης δεν μπορεί να βγάλει 60 λεπτά πάνω κάτω συνεχόμενα. Αφενός γίνεται και για την ξεκούραση των παικτών αλλά και αφετέρου γιατί κάποιοι είναι πολύ καλοί αμυντικά και κάποιοι άλλοι επιθετικά. Εφόσον σου δίνεται η δυνατότητα να κάνεις όσες αλλαγές θέλεις, μπορείς να το εκμεταλλευτείς και να το κάνεις, εφόσον δεν είναι πολύ ριψοκίνδυνο ή δεν τρέχει πολύ γρήγορα η αντίπαλη ομάδα ώστε να μην σε αφήνει να κανείς τις αλλαγές. Άλλες ομάδες το κάνουν, άλλες όχι».

Πρόσφατα έγινε γνωστό πως είσαι ένας από τους 5 παίκτες της ομάδας, οι οποίοι βρίσκονταν φέτος στην αποστολή και των 28 αγώνων που έδωσε η ομάδα. Πως αισθάνεσαι για αυτό;

«Γενικά δεν μου αρέσει να χάνω. Και προσπαθώ να δίνω το 100% σε κάθε αγώνα είτε αμυντικά είτε επιθετικά για να βοηθήσω την ομάδα να κερδίσει. Αισθάνομαι πολύ όμορφα και θα συνεχίσω να παλεύω κάθε χρόνο, έτσι ώστε να εκπληρώνονται όλοι οι στόχοι της ομάδας».

-Τελικά, στόχος της ΑΕΚ για φέτος; Είναι το νταμπλ;

«Στόχος της ομάδας είναι το πρωτάθλημα και το κύπελλο. Και σίγουρα μια καλή πορεία στην Ευρώπη!».

-Δικοί σου προσωπικοί στόχοι;

«Προσωπικοί στόχοι είναι να έχω πάνω από όλα την υγεία μου και να πανηγυρίζω χαρές και τρόπαια με την ομάδα μου».

-Και κάτι τελευταίο εκτός χάντμπολ. Έχω πληροφορηθεί πως είσαι πτυχιούχος στο τμήμα πληροφορικής στην ΑΣΣΟΕ. Γενικά ασχολείσαι και με αυτό καθόλου (τώρα π.χ. στις μέρες καραντίνας). Έχεις κάποιους στόχους όσον αφορά αυτό;

«Ναι ασχολούμαι με το αντικείμενο μου, μου αρέσουν οι υπολογιστές και γενικά η επιστήμη των υπολογιστών. Προσπαθώ να κάνω δημιουργικά πράγματα στον χρόνο αυτό και να ασχολούμαι με αυτά που σπούδασα αλλά και αυτά που με γεμίζουν».

ΠΗΓΗ : aekpassion.gr ,Δημοσθένης Καμσής